Yağma Yağmur Beni Silip Süpürme:

Harbiye (Cemil Topuzlu) Açıkhava tiyatrosuna çok az kalmıştı. Henüz saat 18:30 olmasına raÄŸmen kapkara bulutlar ortalığı kapkara yapmışlardı; kendileri gibi. Bir anda boÅŸanan yaÄŸmur 5 metre ilerdeki kulübeye kendimi atana kadar sırılsıklam yapmıştı beni. “Her ÅŸey bir anlıktı”. Tiyatronun karşısındaki turizm firmalarına ait tentelerin altına geldiÄŸimde ise gecenin ne kadar güzel geçeceÄŸinin sinyallerine ÅŸahit oldum; bir grup sevecen ilk defa gördükleri beni ÅŸaşırtıcı bir cana yakınlıkla karşılamış, kim olduÄŸumu öğrendiklerinde de güzel bir sohbete baÅŸlamıştık. (Alim, Ufuk, Mahir, Murat, Cem ve adlarını bilmediÄŸim sevecen dostlara buradan bir teÅŸekkür)… Bir ara yaÄŸan yaÄŸmurun durumuna göre konserin her an iptal edilebileceÄŸi duyumunu aldım telefonla güvenilir bir isimden. Bunu diÄŸer arkadaÅŸlarla paylaÅŸtığımda yüzler bir anda asıldı, canlar sıkıldı. “Sıkılmasın İçin”. Beklenen olmadı, henüz içeri girmemiÅŸken o yaÄŸan sert yaÄŸmurdan eser kalmamış, Ä°lhan Ä°rem’in deyimiyle “edilen dualarla yaÄŸmuru kovmuÅŸtuk” bir anlamda. HoÅŸ, yaÄŸsa da yaÄŸmurun bizi silip süpürmeyeceÄŸi aÅŸikardı.

Ayağını Bastığın 40 Yıllık Beton Çayır Çimen Şimdi:
Devamı »