İlhan İrem’i bir kere daha seyretmek varmış kısmetimizde… İlk olarak, Hey dergisinin bir ödül töreninde seyretmiştim İrem’i, yirmi yaşına bile varmamış gencecik bir delikanlıydı o zamanlar; arada başka konserler, başka geceler de oldu. Ama uzun çok uzun zamandır sahne-konser işini paydos etmişti İrem, televizyonda görünmeyi, basının karşısına çıkmayı paydos ettiği gibi; bu nedenle onu görmek-dinlemek-seyretmek mümkün değildi. Açıkhava, 29 Eylül gecesi, tarihi bir konsere ev sahipliği yaptı. Tıklım tıklımdı ve oradaki herkes durumundan çok ama çok memnundu. Kötü hava şartlarına, yağıp yağıp duran yağmura rağmen çok kalabalıktı Açıkhava ve İrem’in her şarkısına, herkes tüm içtenliği, tüm naifliği ile bağıra çağıra eşlik etti. Hemen arkamda oturan (ki, su içinde 50 yaşında vardı) adamcağızın konser boyu “Boşver boşver arkadaş, başka bulursun…” çığlıkları görülecek şeydi; şarkı finale yakın bir yerde söylendiğinde de resmen kendinden geçti; benim gibi, herkes gibi. “İyi ki İlhan İrem var, iyi ki onu dinleyebiliyor-seyredebiliyoruz, iyi ki yaşıyoruz,” der gibiydik hepimiz; herkesin gözlerinden bu okunuyordu…

Devamı »